زندگی ، رسم پذیرایی از تقدیر است
فرصت بازی این پنجره را دریابیم
در نبندیم به نور ،
در نبندیم به آرامش پر مهر نسیم
پرده از ساحت دل برگیریم رو به این پنجره، با شوق، سلامی بکنیم
وزن خوشبختی من ، وزن رضایتمندی ست
زندگی ، رسم پذیرایی از تقدیر است
زندگی ، شاید شعر پدرم بود که خواند
زندگی، شاید آن لبخندی ست ، که دریغش کردیم
زندگی، زمزمه پاک حیات ست ، میان دو سکوت
زندگی ، خاطره آمدن و رفتن ماست
لحظه آمدن و رفتن ما ، تنهایی ست
+ نوشته شده در یکشنبه ۱۳۹۲/۰۲/۰۱ ساعت 22:55 توسط دکتر محمد عسگری
|