انسانها در هر شرايط سني و جنسي  و بصورت فطري حركت و ورزش وپويائي را دوست دارند  ،  ولي بدليل بي حالي ، تنبلي ، كمخوابي ، كمبود وقت و مشغله زياد ممكن است ، فرصت انجام فعاليت هاي  بدني و كارهاي فيزيكي را نداشته باشند . نبايد فراموش كرد كه در هر مكان  و در هر زماني از جمله در منزل ودر محيط كار و پشت فرمان ماشين هم ، و.....  امكان استفاده از حركات ساده  و آرام براي تامين سلامت وجود دارد . پژوهش ها ي مختلف نشان داده است كه فعاليت هاي حركتي هوازي ، آئروبيك و ريتميك از دوران كودكي تا دوران ميانسالي  ،  عليرغم بروز اثرات مثبت فيزيولوژيك ، موجب يادگيري بهتر انسان نيز مي شود .

هدف فعاليت هاي بدني كسب آمادگي جسماني است  ،  با سلامت سيستم قلبي عروقي و دستگاه تنفس  ،  انسان با داشتن شور و نشاط كافي ، آماده انجام وظايف روزانه بوده و نوع كار، شرايط تغذيه ، ميزان خواب و استراحت ، تفاوت جنسيت ، اضطراب كاري ، و .... نيز بر آن اثرگذار است .

 

 براي كسب سلامت و تندرستي و رسيدن به تناسب اندام و آمادگي جسماني مناسب  ،  چهار عامل را نبايد فراموش كرد .

1-   استقامت قلبي – عروقي : كاركرد خوب قلبي عروقيدر انسان توام با عملكرد مطلوب  ريتين است ، كه به آن توان هوازي گفته مي شود  ( جذب O2 = مصرف O2  ) .

2-   استقامت عضلاني : استقامت عضلاني بكار گيري عضلات براي انجام كاري نسبتا طولاني با كمترين احساس خستگي و درد است ( همانند كشش بارفيكس ) .

)9ifWn>3-   كسب قدرت عضلاني : استفاده از حداكثر نيرو و انرژي عضلات در حين اجراي هر گونه  فعاليت حركتي است ( مردان 42 درصد از حجم كل بدن را عضله دارند ) .

4-   انعطاف پذيري : حركت اندام در وسيع ترين دامنه حركتي حول مفصل را انعطاف پذيري گويند و در تمامي ورزش ها  ،  تحرك پذيري براي فرد امري الزامي است ( ژيمناستيك و باله ) .

فعاليت هوازي به همراه وزنه تمريني در تمامي دوران زندگي بخصوص در مرحله ميانسالي  ،  و با نظر پزشك ،  تامين كننده عوامل فوق الذكر است . فعاليت آئروبيك  ،  بكارگيري عضلات درشت به ميزان حداقل 12 تا 20 دقيقه با حركات موزون و ريتميك مي باشد .  سرعت حركتي آرام و شدت تمريني ملايم ، براي هرفردي  در اين شرايط  به راحتي قابل تحمل بوده و نياز بدن به مصرف اكسيژن به آرامي افزون مي گردد . فعاليت هاي آرام و كم شدت در قالب حركات هوازي  براي كليه زنان و مردان ، پزشكان ، خلبانان و ... بسيار ضروري تشخيص داده شده است .

ده تاثير فيزيولوژيك تمرينات هوازي شامل :

1-   معجزه فعاليت آئروبيك را كسب  سلامت عمومي مي دانند . در اين وضعيت سرعت تنفس افزايش ، و جذب اكسيژن بالا رفته  و عمق تنفس در افراد افزايش مي يابد .

2-    قلب در دراز مدت  قويتر شده و خون را پر قدرت به طرف  اندام هاي مختلف ارسال كرده ودر نهايت  موجب بهبود هماهنگي حركتي بهتري در انسان مي شود .  

3-   افزايش عروق جديد براي خونرساني بهتر و كاملتر به عضلات و بخصوص عضله قلب امري  مشهود بوده  و دفع لاكتات يا اسيد لاكتيك  و گازCO2 افزايش مي يابد .  

4-   فعاليتهاي آئروبيك همچون پياده روي  و دوچرخه سواري و دويدن كم شدت ،  در كاهش وزن بدن و كاهش فشار خون بسيار موثر است . انجمن قلب امريكا در هفتمين كنگره سالانه آرترواسكلروسيس اعلام كرد كه ، پياده روي و قدم زدن آرام به سلامت عروق خوني كمك كرده و در يك برنامه سه ماهه عليرغم جوانتر شدن عروق خوني ، موجب كاهش فشار خون افراد مسن نيزخواهد شد . توصيه محققان انجمن قلب امريكا اين است كه ، براي شروع ورزش هيچ وقت دير نيست و پياده روي روزانه را افراد مسن نبايد فراموش كنند . 

5-     فعاليت هاي  آئروبيك بدليل مصرف قند و چربي  ،  و افزايش ضريب  متابوليسم سلولي ،  در كنترل گلوكز خون بسيارموثر است .  

6-   فعاليت آئروبيك و هوازي  ،  موجب ترشح هورمون نشاط و شادابي و يا آندروفين گرديده و عامل اعتياد فرد در دراز مدت  به حركت و ورزش محسوب مي شود .      

7-     فعاليت هوازي در ارتقاء اعتماد به نفس انسان كاملا  موثر و تاثير گذار بوده و افسردگي و بي حوصلگي را در دراز مدت كاهش مي دهد .

8-     فعاليت آئروبيك در كاهش پوكي استخوان مردان و ايجاد وقفه در اين بيماري  براي زنان ، بسياراثرگذار است . 

9-     فعاليت آئروبيك قدرت عضلات را در شرايط مناسب تامين و موجب كسب آمادگي جسماني مطلوب  مي شود . 

10-  فعاليت آئروبيك در استقامت عضلاني موثر و موجب تناسب اندام و كسب سلامت عمومي مي گردد .

  ارائه شده در برنامه راديوئي بين المللي صداي آشناي جمهوري اسلامي ايران