كودكان 1 و 2 ساله علاقه بسيار زيادي براي معاشرت و بازي با هم دارند و از قديم نيزتمامي انسانها گفته اند كه ، كودكان علاقمند به بازي با ساير بچه ها و كودكان هم سن خود هستند . مي دانيم كه در اين سن، هنوز قابليت معاشرت و دوستي و ايجاد ارتباط گسترده براي آنان وجود نداشته ، وآنها محدوديت زيادي در اين خصوص دارند . كودكان در اين سن و در هنگام بازي معمولا با هم توافق نداشته ، و زبانشان نيز هنوز به خوبي باز نشده  و نمي توانند قابليت كلامي مطلوبي را در برابر هم داشته باشند .

والدين بايد سعي كنند كه شوق و ذوق بازي با بازيچه ها و اسباب بازيهاي متنوع را در اين كودكان افزايش دهند .بازي انها يكنواخت و تكراري است ، لذا ميتوان بازي را از يكنواختي براي آنان خارج ساخته و در بازيهاي تكراري آنها، از اسباب بازيهاي جديدي برايشان نيز استفاده كرد وبايد دانست كه ، بازي كودكان در اين گروه قطعا با بازي بزرگسالان و گروههاي سني بزرگتراز آنها متفاوت است . اين كودكان از سه ماهگي مي توانند صرفا اشيا را گرفته و به آنها خيره شوند ، و نقاشي كردن انها در سنين 1 تا 2 سالگي نيز چيزي به جز خط خطي كردن صفحات سفيد نيست . اگر چه بازي در هر فرهنگ اجتماعي مبين ارزشهاي فرهنگي رايج در آن جامعه است و كودكان بر اساس تقليد از اعمال بز رگسالان ، به آرامي با آن فرهنگ هاي رايج آشنا شده و به شكل رضايت بخشي موضوعات فرهنگي را ، از نسلي به نسل بعدي با انجام بازي انتقال مي دهند . تحقيقات نشان داده است كه كودكان ژاپني به مدت طولاني تري بازي ميكنند ، ولي كودكان امريكايي صرفا در اوايل كودكي بازي ميكنند ،  نقاشي كودكان اعراب و ايراني ها، در سمت راست صفحه و نقاشي كردن كودكان امريكايي در سمت چپ صفحه ، بر مبناي فرهنگ نوشتاري آنان  ترسيم ميشود . اكثر كودكان جهان در شروع سال ،  به طناب بازي ودوچرخه سواري و در تابستان به راه رفتن و شنا و قايقراني و در زمستان به اسكي و برف بازي ، علاقه اي ويژه دارند ، و بازي در كودكان طبقات كم در آمد جامعه ،  بسيار متنوع بوده و آنها از هر محركي در محيط براي بازي استفاده ميكنند ، ولي در خانواده هاي مرفه ،  مسافرت كردن و تماسهاي اجتماعي بيشتر و كلاسهاي آموزشي متنوع تر و داشتن اسباب بازيهاي بسيار زياد ، مي تواند جاي بازي كردن را براي آنان پر كند . پيشنهاد ميشود كه به منظور حل موفقييت آميز مسايلي كه در برنامه هاي تربيتي كودكان مورد توجه خاص  قرار ميگيرد ، بازي و ساير فعاليت هاي كودكان را مستقيما و در هر شرايطي والدين و مربيان تحت توجه وزير نظر قرار دهند ،  تا نتايج اين بررسي ها، بتواند  نارسايي هاي رفتاري كودكان را به درستي مشهود سازد .اين نظارت هدفمند ميتواند بر اساس ضوابط و مناسبات دوستانه كودكان با هم در بازي ، و بر مبناي شاخص هاي زير مورد توجه  والدين و مربيان تربيتي و پرورشي قرار گيرد

1-      تمامي كودكان در هر شرايطي ، علاقمند به داشتن دوستاني دلسوز ،  مهربان و صميمي در طول اجراي بازي  هستند .

2-   كودكان ذاتا تمايل دارند كه به خواست ديگران احترام گذاشته و با آنان در باره بازي و تقسيم نقش هاي بازي توافق داشته باشند . بر همين اساس ميتوان علاقمندي آنان را به كار در گروه هاي همسالان به راحتي افزايش داد .

3-   احساس بودن در گروه براي رفع مشكلات موجود ، كمك متقابل به دوستان ، علاقمندي در اجراي كارهاي عمومي ،  دلسوزي نسبت به همبازي ها در گروه ، علاقه نسبت به پشرفت بازي وانجام  كارهاي عمومي و ........ را ميتوان در كودكان از همين سن آغاز نمود .

4-   ميتوان در اين شرايط سني  به كودكان آموزش داد كه توانايي بيطرفي و بي نظري در ارزيابي هاي ديگران ،  صرف نظر كردن از تمايلات فردي ،  شنيدن و پذيرفتن حرفهاي  ديگران را در جريان بازي و ....... مورد توجه قرار داده  و بايد آنان اين موارد را از ابتداي كودكي فرا گيرند .

5-   آموزش ابراز دوستي و علاقه به دوستان در تامين مناسبات دوستانه ، براي كودكان بسيار مهم و ضروري است ، كه مي توان از همين دوران سني اين ويژگي را مورد توجه قرار داد .